Daar gaan we weer! Met Daisy door die eindeloze Italiaanse tunnels scheuren voelt als een milde vorm van hypnose, maar dan met meer uitlaatgassen en minder pendels. Het is een symfonie van echo’s en flitsende lichten voordat we eindelijk de Franse grens over denderen richting onze tijdelijke thuishaven in La Nartelle. Deze parel aan de Côte d’Azur trakteert ons vandaag op een strakblauwe lucht en een heerlijke 31 graden – perfect om het stof van de weg even van ons af te spoelen in de azuurblauwe Middellandse Zee.
Wist je dat La Nartelle de historische plek is waar de Geallieerden in 1944 tijdens Operatie Dragoon voet aan wal zetten? Tegenwoordig is het gelukkig minder “invasie” en meer “vakantie”, met het fijnste zandstrand van Sainte-Maxime en een jaloersmakend uitzicht op de glimmende jachten van Saint-Tropez aan de overkant van de baai. Na onze tunnel-rit moesten de benen echt even gestrekt worden, en niet zomaar. We hebben de lokale disco onveilig gemaakt; wie zegt dat camperaars alleen maar rustig aan doen, heeft Ramona en mij nog nooit op de dansvloer gezien terwijl we de voetjes flink van de vloer lieten gaan!
Voor de ultieme culinaire beloning moet je absoluut aanschuiven bij strandrestaurant *Le WYC*; hun sfeer is ongeëvenaard en de vis is verser dan mijn nieuwste danspasjes. Na een dag vol contrasten – van de donkere betonwanden in Italië naar de flikkerende discolichten in Frankrijk – proosten we met een koude rosé op het goede leven. Onze voeten branden nog na van het dansen, maar dat is een kleine prijs voor zoveel avontuur met mijn twee favoriete dames: Ramona en Daisy.
Met een vrolijke zomergroet,
Marcel & Ramona
