Ik parkeerde Daisy, onze trouwe camper, onder de Drentse eiken en wist het meteen: Zweeloo is niet zomaar een dorp, het is een levend schilderij. Met een aangenaam zonnetje en een graadje of 19 op de teller, voelt het hier alsof de tijd heeft stilgestaan, maar dan met betere wifi. Dit pittoreske esdorp ademt historie, van de monumentale Saksische boerderijen tot de gemoedelijke sfeer op de brink waar Ramona en ik direct een plekje claimden voor onze klapstoeltjes.
Wist je dat Vincent van Gogh hier in 1883 al rondliep en zelfs de beroemde 13e-eeuwse kerk vastlegde op papier? Hij vond het hier “schitterend”, en wie ben ik om een man met zo’n oor voor kunst tegen te spreken? Daarnaast staat het dorp bekend om het eigenzinnige festival ‘Sweelpop’ en is de hele kern een officieel beschermd dorpsgezicht. Het is een uitdaging om hier weg te gaan zonder minstens honderd foto’s te maken, maar gelukkig heeft Daisy genoeg plek voor al onze nieuwe herinneringen (en de nodige souvenirs).
Voor de inwendige mens moet je absoluut naar Bistro Tante Sweel; de sfeer is er net zo warm als de Drentse gastvrijheid en het eten is simpelweg verrukkelijk. Terwijl de zon langzaam zakt over de Drentse velden, proosten we op het goede leven en de rust die je hier nog écht vindt. Zweeloo heeft ons hart gestolen, en ik vermoed dat Vincent daar stiekem ook een beetje verantwoordelijk voor is.
Met een vrolijke zomergroet,
Marcel & Ramona
