Zitten we dan in het hoge noorden, in het statige Veendam! Ramona en ik hebben onze trouwe Daisy geparkeerd in deze ‘Parkstad’, die er trouwens verrassend groen bij ligt voor de tijd van het jaar. Het is hier prachtig wandelen langs de monumentale panden, maar eerlijk is eerlijk: ik zit hier momenteel met een dikke trui aan. De thermometer tikt vandaag de 11 graden aan met een waterig zonnetje, maar wat mij betreft mag die temperatuur wel een flinke slinger omhoog krijgen. We zijn tenslotte niet van suiker, maar een beetje extra warmte op het dak van de camper zou Daisy (en mijn humeur) goed doen!
Wisten jullie dat Veendam niet zomaar een dorp is? Ten eerste was dit vroeger een bruisend centrum voor de zeevaart; je zou het nu niet zeggen, maar de kapiteinswoningen getuigen van een rijk verleden. Ten tweede kun je hier de STAR stoomtrein pakken voor een nostalgisch ritje over de langste museumspoorlijn van Nederland, en ten derde herbergt het Veenkoloniaal Museum verhalen over turf en zeilschepen die zelfs mij even stil kregen. Het is een plek vol historie, maar die Groningse wind die hier over de vlaktes waait, daagt me wel uit om de kachel in de camper nog een tandje hoger te zetten.
Van al dat cultuur snuiven en koukleumen krijgt een man natuurlijk trek. Na een korte inspectie hebben we besloten dat we onszelf vanavond trakteren bij ‘Van Heijningen Bosch’. Als het eten daar net zo warm en verfijnd is als de recensies beloven, komt het met die innerlijke temperatuur vanzelf goed. We blijven nog even genieten van de Groningse nuchterheid, terwijl we stiekem hopen dat de weergoden morgen wat genadiger zijn. Veendam, je bent prachtig, maar doe ons nog maar een paar graadjes extra!
Met een vrolijke zomergroet,
Marcel & Ramona
